Maddeye, maddiyata o kadar odaklaniyoruz ki “mana”yi unutuyoruz degil mi?. Yaslanip kirismaya mahkum cildimiz icin kozmetik sektorunu zengin edecek derecede harcamalar yaparken, esas ebedi olani yani ruhumuzu bosluyoruz.. Biz maddeye odaklandikca, paraya, pula sohrete vs… kapildikca ruh gunden gune sonen parlak bir lamba gibi kaliyor geri planda.. Hayatin gayesinden uzaklastikca bizler, pas tutan ruhun da bizden umidi gittikce azaliyor… Ebediyete odaklanmis, programlanmis nefis, sonsuzu istedikce ve fani olanlar, bu dunyalik olanlar zeval buldukca daha da tatminsiz oluyoruz. Kisacasi bizler dunyaya daldikca hakikata bulmak icin cirpinan ruh bak/imsiz kaliyor..

Mevlana’nin cok guzel bir ornegi vardir. Mevlana ney sesini bir inleme sesine benzetir. Oz sazligindan kopartildigi icin ney surekli gercek vatanini ozlemekte ve inlemektedir. Insan da bu dunyada ney gibidir.. Oz vatanindan koparilmis ve ozlemi ile yanip tutusmaktadir. Ruh yani ozumuz bunun hasretiyle adeta ney gibi inlemektedir. Bir de gurbetteki bir kisiye oz vatanindan hic haber verilmedigini yok sayildigini bir dusunelim. Gurbette olan bir kisinin vatanini tahayyul bile edemedigini farzedelim.. Ne kadar aci bir durum degil mi? Ruhun durumu da aynen boyledir. Ruha bakmak, ona geldigi yere layik muamale etmekle, ozledigi topraklarina, ozune uygun olmakla yani kul olmakla mumkun..Bakimsiz kalan, aslini unutan bir ruh huzursuzluktan baska bir sey veremez.

Tipki besinsiz kalip gunden gune zayif dusen, istahsizlasan beden gibi beslenmeyen ruh da bir sure sonra neyi istedigini bile unutur hale gelir.  Mutsuzdur. Rahatsizligini lisan-i haliyle anlatir.

Ruha kulak verenlere, ihtiyacina cevap vermek isteyenlere harika bir kitap. Tasviye ederim..

 

Paylaş
Önceki İçerikÇilek Aromalı Marshmallow ile Minik Ekler Pastacıklar/ Sponge Fingers with Strawberry Marshmallow
Sonraki İçerikPeynirli & Fesleğenli Panini/Panini with French Brie & Basil
Merhaba Ben Sevde. 32 Yaşındayım. İzmirliyim. İlahiyat Fakültesi mezunuyum 'Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi', 'Din ve Değerler Eğitimi' öğretmeni olarak 10 yıl gorev aldim. Öğrenci kalmaktan vazgeçemeyip tekrar okula dondum ve Din Psikolojisi alanında yüksek lisans eğitimime devam ediyorum.Öğrenmeyi, yazmayı, okumayı, sanatın her dalını, fotoğraf çekmeyi, yeni kültürler tanımayı seviyorum.Ala Dergide 2 yıl kendi alanımda yazılar kaleme aldım. Narcicegi adlı bir blogum vardı ve tüm eski yazılarımı Lavanta Bloga taşıdım. Lavanta Blog'da daha çok din ve değerler eğitimi alanında ve ilgi alanlarıma dair yazılar paylaşacağım. Lavanta Blog bir hayalin gerçeğe dönüşmesi ve atıcağımız güzel adımların ilk basamağı olacak inşallah. Sevgilerimle.

Cevap ver

Please enter your comment!
Please enter your name here